Lieve dames, beste klanten van Boekhandel Amesz,
 
Ik voel me vereerd om vandaag jullie én onze geliefde boekhandel te mogen open doen. In 1895 werd Oosterboekhandel J. Amesz voor het eerst geopend en ik denk niet dat hij ooit, zoals nu, maanden dicht is geweest. Maanden waarin heel wat pakketten werden verstuurd en opgehaald, maar waarin het stil en leeg was in de winkel.
Wat hebben we het gemist. Met je ogen langs de omslagen gaan, over de tafels en langs de kasten, het speuren naar nieuwe titels, het boek optillen, de achterflap lezen, het ritselen van het papier, het lichte schuldgevoel, want eigenlijk heb je al genoeg boeken, het grote verlangen om in een nieuw boek te beginnen, erin te verdwijnen, weg van het gedoe van alledag.
En wat hebben we ze gemist de gesprekjes over de boeken,  ‘deze is heel goed ontvangen’, ‘hierin vertelt een jonge vrouw over de streng Islamitisch gemeenschap waar ze uit wil breken’,  ‘deze gaat over twee zussen die in een villa in het Gooi heel veel onderduikers opvingen, ‘dit boek is heel mooi uitgegeven, hij gaat over de geschiedenis van de Kralingse buitenplaatsen, die bijna allemaal verdwenen zijn.
Meer dan misschien wel enige andere soort winkel is een boekhandel een winkel waar gesprekken gevoerd worden over de inhoud van wat er verkocht wordt. Boeken gaan over ideeën, gedachten, gevoelens. Ze gaan over wat mensen meemaken of meegemaakt zouden kunnen hebben. Ze gaan over taal, goede schrijvers zeggen de dingen zo dat je er anders, beter naar kunt kijken.
De dames van Amesz zijn bedreven in dat praten over boeken. Ze geven advies, ze geven door wat anderen er over gezegd hebben. Ze bouwen bruggen tussen boeken en lezers. Zo kreeg mijn man toen hij hier ooit een boek voor zijn zus wilde kopen een verhalenbundel van mij aangeraden. ‘Dit zijn allemaal verhalen over mensen van nu, veel spelen zich af in Rotterdam. Ze hebben heel verschillende levens en perspectieven.’ Ik hoop maar dat ze zeiden dat het mooi geschreven was.
Over een minuutje mag u hier weer naar binnen. Dan beginnen de gesprekjes weer, met de dames, elkaar en van binnen, met onszelf. Gesprekken over geschiedenis, kunst, politiek, sport, de Palestijnse keuken, over poëzie, over dingen die we niet voor mogelijk hielden, gesprekken om het leven iets beter te begrijpen. Beste mensen, ik zou willen zeggen, treed binnen, goedgemondkapt en svp niet allemaal tegelijk maar met enige regelmaat, het hele jaar door. De boeken staan op u te wachten, en de dames ook.